fbpx
szczęście na wyciągnięcie ręki
szczęśliwa,  wdzięczność

szczęście na wyciągnięcie ręki do ludzi – 10 szans

Znajdź szczęście, które jest na wyciągnięcie ręki – nie na bezludnej wyspie, nie w dalekim kraju. Znajdź je w relacjach z najbliższymi.

Szczęście na wyciągnięcie ręki – czasem Ty pierwsza, czasem ktoś wyciągnie rękę do Ciebie. To szczęście, które widzisz na filmie, o którym zaczytujesz się w powieściach, jest już w Twoim życiu. Tylko zacznij się rozglądać, doceniać. Rodzina, przyjaciele, znajomi, współpracownicy – oni wszyscy mają dla Ciebie garście szczęścia. Otwórz się, spójrz łagodniejszym okiem.

Zapraszam Cię do odkrycia szczęścia w codziennych relacjach z ludźmi. W Twoim naturalnym środowisku. Doceń tradycję, bliskich i, co najważniejsze, doceń też siebie.

nad-zwyczajna Ela

1. w akceptacji – gdy mogę być sobą

Nie muszę się nikomu podobać. Chcę być zadbana dla samej siebie. Czuję się dobrze ze sobą nawet wtedy, gdy mam gorszy dzień, po prostu trudniejszy moment. Akceptuję słabości ciała, wiem czego nie mogę. Jadę swoją kolejką po swoich torach życia. Czuję się z tym dobrze.

Trudniej jest akceptować siebie w całości, gdy zbyt dużo od siebie wymagasz. Dziękuj za to, jaka jesteś, za wszystkie cechy swojego charakteru, za swój wygląd, styl bycia i ubierania się. Stanowisz spójną całość, jedyną w swoim rodzaju. Przejdź do wpisu o akceptacji siebie, jeśli chcesz zgłębić ten temat.

2. w zaufaniu – gdy wierzę komuś na słowo

Jestem wdzięczna za ludzi, którym już zaufałam i dziękuję za tych, z którymi dopiero buduję tę relację. Dziękuję też za osoby, z którymi nie udało się zbudować domu ufności. One nauczyły mnie ostrożności.

Zaufanie buduje się tak jak dom. Musi mieć solidne fundamenty, żeby się trzymał, by kolejno, jedno na drugim, mogły stawać poszczególne piętra. Niepodpiwniczony osunie się przy pierwszym większym deszczu.

Zaufać komuś, to powierzyć swoje radości, ale przede wszystkim troski. Podzielone, stają się lżejsze.

3. w szczerym przepraszam – że uczę się przyznawać do winy i przyjmować przeprosiny

Szczęście na wyciągnięcie ręki do człowieka i przebaczenie.

Kiedyś wolałam zacisnąć pięści i zęby niż przeprosić. Teraz wiem, że to nie ujma, a mądrość. Cieszę się z tych lat doświadczeń, które pokazały mi, że przepraszanie to nie słabość. Wybaczam, pozbywam się ciężaru. Gdy nie chcę wybaczyć, trzymam złość w sobie, i co za tym idzie – ciągle myślę o danym człowieku. Ale czy on na to zasługuje? Jestem z siebie dumna, że potrafię przeprosić, przebaczyć i zapomnieć o przykrości wyrządzonej przez kogoś.

Tak samo staram się nie wzbudzać w sobie poczucia winy, gdy ktoś mnie przeprasza. Tak, tak też można – ktoś mnie przepraszał, a ja starałam się udowodnić, że to wcale nie jego wina, tylko moja albo sytuacja losowa. Teraz dziękuję za to, że moje relacje już są zdrowsze.

4. podczas Bożego Narodzenia – za przygotowania i sprawianie radości innym

Mama krząta się przy lepieniu pierogów, dziadek struga na ganku choinkę, dzieciaki już przyniosły bombki i łańcuchy z piwnicy, rozkładają delikatnie wszystko na stole, kanapie, śmiejąc się przy tym od ucha do ucha. Kilka dni wcześniej maraton po sklepach z listą prezentów, taką listą, która sprawi przyjemność obdarowanym.

Czas spędzony z rodziną, z rodziną taką, jaka jest, to szczęście. Jest radością, że mam komu sprawić przyjemność, z kim nakrywać do stołu. Ta radość budzi się z nadziei przyniesionej przez nowonarodzone Dzieciątko, które wierzę, że przynosi pokój naszym sercom i radość, którą potem obdarzamy innych.

Jaka część przedświątecznych przygotowań lubisz najbardziej i dlaczego?

5. w rodzinnych tradycjach – ich utrzymywanie i zmienianie

Potrawy wigilijne. Na karpia w galarecie, smażonego i w innych odmianach czekamy cały rok. Pamiętam też, że tak samo kiedyś czekaliśmy na pomarańcze. Kojarzyły się one ze świętami, bo tylko w tych okolicach były dostępne w Polsce. Nie tak jak teraz przez okrągły rok.

Cieszę się, że moja rodzina ma swoje tradycje. Po świętach często z koleżankami w pracy rozmawiamy o swoich zwyczajach i radośnie się dziwimy, jak każdy dom ma inaczej.

Potraktuj w tym roku Wasze tradycje jako coś magicznego, podejdź do przygotowań z entuzjazmem. To wszystko to szczęście na wyciągnięcie ręki , przy Tobie, od lat, od pokoleń.

Co daje wdzięczność

6. w przygotowaniach – potraw i dekoracji – wspólny czas, rozmowy i niedomówienia

Czas krzątania się, to szczęśliwy czas. Wtedy wszystko ma jakiś cel, nawet sprzątanie mieszkania, gdy na święta i tak wyjeżdżam z domu. Planowanie dań, rozdzielanie ich przygotowań na członków rodziny. Wszystkie dyskusje nad lepieniem pierogów, śmiechy przy ubieraniu choinki. Zgrzyty, gdy jedni chcą rozdawać prezenty przed pierogami, a inni dopiero po.

Czas świąt jest niepowtarzalny. Nie ma takiego drugiego okresu w ciągu roku. Doceniasz go? Jest coś, co Cię w nim irytuje? Da się to jakoś zmienić?

7. w oczekiwaniu – za nadzieję, relacje między nami i to, co w środku nas

Gdy jest szczęście na wyciągnięcie ręki , cieszę się już teraz

Czekam na spotkanie z koleżanką, czekam i cieszę się. Nie widziałyśmy się kilka tygodni. Dlaczego czekanie na nią jest przyjemne? Przypomina mi się nasze ostatnie spotkanie. Ile się wtedy nagadałyśmy i jak dobrze się rozumiemy.

Cieszę się więc tą nadzieją, że powtórzy się czar ostatniego spotkania. Z jednej strony umysł się relaksuje, z drugiej dochodzi do nowych wniosków, bo ta koleżanka robi mi burzę w mózgu.

Przypomnij sobie, jak ostatnio się szykowałaś na spotkanie z koleżankami lub kimś Ci bliskim z rodziny.

8. w radości – prawdziwą radość z bycia razem, choć nie zawsze łatwą

„Żaden człowiek nie jest samoistną wyspą” (Ernest Hemingway „Komu bije dzwon”). Dlatego lgniemy do ludzi. Z rodziną ponoć dobrze się wychodzi tylko na zdjęciu. Z drugiej strony, jak żyć bez rodziny? Jeszcze jedno powiedzonko: kto się czubi ten się lubi. Dlaczego tak rzucam frazami? Mimo trudności w relacjach, potrzebujemy najbliższych. Czasem trzeba przymknąć oko na czyjąś wadę, żeby cieszyć się wzajemną obecnością.

Bycie z ludźmi, choć czasem trudne, jest radosne. Uczymy się siebie, uczymy się od innych, wzrastamy, będąc między ludźmi.

Masz wokół siebie takie osoby, z którymi się lubisz, choć czasem nie jest łatwo? Które z ich cech powodują, że się rozumiecie i nadal trzymacie blisko?

9. w prezentach – które otrzymuję, a jeszcze bardziej za te, które daję innym

Lubię dostawać prezenty. Jedne są bardziej praktyczne, inne mniej, jedne z serca, drugie, bo wypada. Łączy je jedno – każdy musiał o mnie pomyśleć wybierając prezent. To znaczy, że jestem w jakiś sposób ważna dla tej osoby.

Tak samo z mojej strony. Gdy ktoś jest dla mnie ważny, zajmuje moje myśli, chcę go czymś obdarować. Obdarowywanie się jest piękne, budujące dla obu stron.

Jak podchodzisz do prezentów nietrafionych? Pomyśl, że jednak ta osoba pomyślała o Tobie. Sprawdź, jak zrobić prezenty, które prawie nic nie kosztują.

10. we wdzięczności – świadomość tych małych szczęść w moim życiu

Jestem szczęśliwa, że widzę te małe iskierki w moim życiu, które sprawiają, że się uśmiecham. Niebieskie niebo, ciepły obiad, to, że widzę, przyjaciele wokół. Jest tak wiele rzeczy, o których kiedyś myślałam, że mi się należą, że są ot tak po prostu.

A to nieprawda, życie składa się z małych cudów, dzięki którym podejmuję trudy codziennego dnia, wstaję rano i wykonuję wszystkie obowiązki.

Spróbuj dziś spojrzeć z innej strony na swoją codzienność, jakbyś przeżywała ją po raz pierwszy. Co daje wdzięczność? – przejdź dalej.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

kalendarz wdzięczności WRZESIEŃ i tracker nastrojów

kalendarz wdzięczności i tracker nastrojów na WRZESIEŃ

pobierz GRATIS teraz